รักไม่ได้เกิดขึ้นแค่วันเดียว จึงเป็นปกติที่ต้องทนทุกข์เนิ่นนานเช่นกัน

คนเรานั้นไม่ได้ใช้เวลาเพียงวันเดียวเพื่อรู้จักกัน
แต่ใช้เวลาอีกหลายวันเพื่อรู้จักกัน และได้ใช้เวลาอีกหลายวันเพื่อรักกัน ส่วนระยะเวลาจะคบกันน้ันต่างคู่ก็
ต่างกัน บางคนรักกันจนความดายมาพรากท้ังคู่ให้จากกัน บางคู่ ก็พรากจากกันเพราะเหตุผลบางอย่าง
เมื่อเวลาที่ต้องลาจาก มาถึง สิ่งท่ีมาแทนคือความเศร้าเสียใจ บางคนเสียใจหลายวัน หลายเดือน หลายปี
นั้นเป็นเพราะคนเราไม่ได้ใช้เวลาเพียง วันเดียวเพื่อรักกัน จึงไม่แปลกที่เราจะเศร้าเสียใจนาน

บางคนเสียใจกับรักท่ีจากไปนานกว่าเวลาท่ีคบกันเสียอีก นั่นเป็นเพราะใจเราท่ียึดติด
ใจท่ีไม่ปล่อยวาง ทั้งที่อดีตน้ัน มันหยุดอยู่ท่ีอดีตแล้ว มันอยู่กับท่ีแล้ว ทั้งท่ีตัวเราได้ก้าวเดินไป
ข้างหน้าแล้ว แต่ใจเรากลับเดินย้อนกลับไปเฝ้าความทุกข์ในอดีต น้ันให้เศร้า ให้เสียใจ ให้ทุกข์ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ความทุกข์จากการจากลานั้นย่อมมีแน่นอน แต่ระยะเวลา ของการเสียใจนั้นย่อมแตกต่างกันแน่นอน
ถึงเลิกราพร้อมกัน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเลิกเจ็บพร้อมกัน แต่ถ้าใครปล่อยวาง ก่อน ยอมรับความจริงก่อน
ถึงเจ็บปวดกว่าก็หายเร็วกว่าแน่นอน

ความทุกข์นั้นย่อมหายตามวันเวลา การให้เวลากับเวลา จึงสําคัญ
ให้เวลากับการรับความจริงว่ามันได้เกิดข้ึนแล้ว ในระหว่างที่เราให้เวลากับเวลาน้ัน เราก็ต้องมองหาสิ่งท่ีเป็น ข้อดี
ให้เราคิดบวกในช่วงเวลาท่ีเราทุกข์ เพราะการคิดบวกน้ัน ไม่ได้เป็นการหลอกตัวเองว่าเราไม่ทุกข์ แต่การคิดบวกเป็นการทําให้
เรามองเห็นทางออกในขณะท่ีเรายังทุกข์อยู่ เพราะถ้า เรามัวแต่คิดลบภายใต้ใจที่เป็นทุกข์นั้น จะทําให้ทุกข์มากกว่าเดิม หรือเรียกว่าทุกข์ซ้อนทุกข์

 

ขอบคุณเรื่องราวดีๆ โดย dhammatan 😀